't Is Pasen
Door André Saelen.
- Geen zurend brood
De oorsprong van de christelijke paasviering ligt in de joodse liturgie met de herdenking van de bevrijding uit Egypte en de doortocht door water en woestijn om "het Beloofde Land" binnen te gaan. Door de impact van deze gebeurtenissen werd/wordt de herinnering hieraan door de joden jaarlijks met Pasen als herdenking van "de grote daden van Jahwe" in ere gehouden.
Op (witte) donderdag voor Pesach (= joodse paasfeest op sabbath/zaterdag) houdt Jezus een laatste avondmaal met zijn leerlingen. Hiervoor wordt een (paas)lam geslacht en gegeten en ook ongedesemd brood (herinnering aan uittocht uit Egypte: geen gist gebruiken, want geen tijd om het brood te laten rijzen). Evangelies en brieven berichten echter niet van een lam op het laatste avondmaal, wel brood en wijn. Deze worden in het christendom dan gezien als lichaam en bloed, waarin Jezus zichzelf ten volle geeft. Vandaar dat onze hosties ongedesemd brood zijn…
Geen berichtgeving over een lam op het laatste avondmaal omdat in het christendom Jezus zelf als het lam gezien wordt dat "geofferd" wordt, maar dan aan een kruis. Zo ziet het christendom dit als "de nieuwe grote daden van God" die zijn zoon prijsgeeft (opoffert) opdat de mensen toch maar hun leven zouden beteren en dit spoor van Jezus als ware weg zouden volgen. Hij wordt daarom Messias, Gezondene, Lam van God… genoemd.
Daarom zingen wij: Lam Gods dat wegneemt de zonden der wereld…
- Geen oude wet
De geschriften van het Oude Testament zijn voor
de joden bekend als Thora/Wet, met de decaloog (10 geboden) als kern.
In het Nieuwe Testament leren we Jezus kennen, niet als degene die de Wet komt
opheffen, maar ze tot vervulling wil brengen (zie Bergrede, MT. 5). Waar in het
jodendom sommigen Wet en geboden verheerlijken als bron van vreugde, keert
Jezus zich tegen een al te wettische interpretatie en geeft hij als kerngebod:
het liefhebben van God én de naaste.
Uit 1. en 2. volgt wat onze sopranen
zingen:"geen oude wet,
geen zurend brood"
Door Jezus' dood en zijn Pasen (op de derde dag:
1 = (goede)
vrijdag (kruisdood)
2 = (stille) zaterdag (sabbat = joodse Pesach)
3 = zondag (= eerste dag van de joodse week
en wordt dan christelijk Pasen)
heerst de nieuwe wet
die de oude vervult
en is Jezus het brood
dat leven doet.
P.S. Voor wie het in de toekomst berekenen wil: christelijk Pasen
valt op de eerste zondag na de eerste volle maan van de lente. Je begint dus te
rekenen vanaf 21 maart…
Lente = leven
Volle maan = licht
Zondag = de dag van Jezus' wederopstanding
Begrijpe de symboliek van de Paaskaars: nog een schepje licht bovenop = Jezus is het licht van de wereld…
Het joodse Pesachfeest wordt gevierd op de avond van de 14de Nisan, de zevende maand. Hun maanden beginnen met de nieuwe maan en tellen vier weken. Het joodse jaar begint in de herfst!
Kerstmis = 25 december = geënt op heidens feest van de zonnewende.
Na 25 december wordt het (bij ons) weer licht. Tussen 21 december (begin
winter) en 25 december lengen de dagen omzeggens niet…
Zonnewende = licht dat doorbreekt in de duisternis
Kerstverlichting
Symboliek: Jezus is het licht dat in de wereld komt
Het christendom plaatst de geboorte van Jezus op deze dag wegens
deze symboliek.
Niemand wéét wanneer hij geboren is.
Zijn dood daarentegen is een historisch feit, dat zich situeert met het joodse
paasfeest, waarvan schriftelijke bewijzen en getuigenissen.
Zijn dood (en dus zijn leven) ontkennen is dus negationisme van geschiedenis!
Geloven in hem, als een wegwijzer die tot echt en beter leven leidt, is een
persoonlijk engagement!
